Οι Κούπες Μου

Μπήκα κι εγώ στο παιχνίδι που άρχισε η Ζουζούνα :)


Εν τω μεταξύ, καθώς έβγαζα μία κούπα από το ντουλάπι με τα πολύ καλά, επίσημα και υπερβολικά εύθραυστα ποτήρια και γυαλικά μου ήρθε στο κεφάλι η βαριά γυάλινη φρουτιέρα. Πως δεν μου έκανε καρούμπαλο ακόμα αναρωτιέμαι. Πέφτοντας η φρουτιέρα στο κεφάλι μου, έπεσαν πάνω στο χέρι δύο από τα πορσελάνινα φλιτζανάκια της μαμάς και στηρίχτηκαν άκρη άκρη στην παλάμη μου. Εγώ, ανεβασμένη στο σκαμπό της κουζίνας είχα μείνει ακίνητη για λίγο φρικαρισμένη, μην ξέροντας τι να κάνω αλλά τελικά έβαλα πολύ πολύ αργά και πολύ πολύ προσεχτικά τα αντικείμενα στη θέση τους. Ουφ! Πάλι καλά που δεν έκανα καμιά ζημιά


Λοιπόν, να η πρώτη υπέροχη κούπα μου που την είχα αγοράσει από ένα μαγαζί (δεν θυμάμαι από πoιο) όταν είχε πρωτοανοίξει και μου άρεσε πολύ. Μου θυμίζει αυτές τις παλιές καφετέριες του 50 στις μικρές πόλεις στην Αμερική που είχαν κάτι τέτοιες ταμπέλες απ' έξω.




Η δεύτερη κούπα είναι η κούπα που μου χάρισε πρόσφατα η μαμά. Είναι πολύ όμορφη και έχω ίδιο σουβέρ και μολυβοθήκη.





Η τρίτη κούπα είναι πάλι δώρο της mom και γράφει πάνω το υπέροχο αυτό όνομα :P Χεχεχε... Την είχε αγοράσει όταν είχε πάει κάπου με το μικρό Ραφαηλοπαίδι. Δεν είχα πριν κούπα με το όνομά μου και όπως είναι φυσικό τη λάτρεψα αμέσως




Αυτή η κούπα είναι η πιο παλιά αλλά και από τις πιο αγαπημένες μου. Την έχω 9 χρόνια και έχει πάνω το αγαπημένο μου αρκουδάκι named "Tatty"... Είχα πάρει μια παρόμοια για μια φίλη μου που με είχε καλέσει στο πάρτυ γενεθλίων της. Όπως είναι φυσικό , εγώ ζήλεψα λιγάαακι και οι καλοί μου γονείς αγόρασαν και μία για μένα.




Πάλι δώρο της μαμάς μου χαχαχα... Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσες κούπες μου έχει κάνει δώρο. Από το jumbo και είναι η πιο βαριά κούπα που έχω. Είναι πραγματικά πολύ βαριά. Ίσως είναι λίγο πιο ελαφριά από τη φρουτιέρα που μου ήρθε στο κεφάλι.






Ναι, κι αυτή δώρο από την παραπάνω κυρία! Την είχα βάλει στο μάτι καιρό. Ήταν δική της αρχικά και χωρίς να της το ζητήσω μου την έδωσε. Το καταλαβαίνει αυτό το βλέμμα που έχω, από μίλια μακριά.






Η τελευταία και αγαπημένη κούπα. Δεν χρειάζεται να πω ποιανού δώρο είναι. Μου την έχει πάρει με τον μπαμπά όταν είχαν βγει έξω και του είχε πει "Σίγουρα θα πει ότι είναι σαν των Friends". Και όντως, αυτό είπα! Kαι το καλό είναι ότι είναι πολύ μεγάλη .



Ευχαριστώ λοιπόν πολύ τη blogger Μαριλένα για τα υπέροχα δώρα της.
(Πωπω ντροπή, μόνο μία κούπα έχω αγοράσει εγώ... )